Πετρωτά - Ζεόλιθος

Πετρωτά - Ζεόλιθος
Όταν μαζέψαμε τον ζεόλιθο για πρώτη φορά εκεί που ήταν απαγορευμένος είχαμε στο μυαλό μας έναν άλλον αγώνα ακόμα πιο σκληρό που δικαιώθηκε με ειρηνικό τρόπο ενάντια στην Αυτοκρατορία που δεν ήθελε να εγκαταλείψει το μονοπώλειό της πρέπει λοιπόν ν' αντιληφθείς κι εσύ ότι η πορεία μας έχει αρχίσει για να απελευθερώσουμε την πατρίδα μας από τα προβλήματα που την καταπατούν εδώ και χρόνια γιατί δεν τόλμησε κανένας από εμάς να σκεφτεί το αδιανόητο.

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Ο ζεόλιθος της Ελλάδας

Νίκος Λυγερός - Ο ζεόλιθος της Ελλάδας
Ο ζεόλιθος της Ελλάδας γίνεται σιγά σιγά μια πραγματικότητα κι αν μερικοί δεν το αντιλαμβάνονται, δεν έχει μεγάλη σημασία, διότι τα πράγματα αλλάζουν και θα το δουν με τα μάτια τους αφού αλλάξουν τα δεδομένα. Με την πάροδο του χρόνου η Ελλάδα ενημερώνεται για την αξία του ζεόλιθου της Θράκης κι από την Κέρκυρα, στην Κρήτη, στο Καστελλόριζο, στη Ρόδο, στη Μακεδονία και στην Πελοπόννησο, κάθε Έλληνας πολίτης καταλαβαίνει ότι είναι η Ελλάδα του μέλλοντος που έρχεται με το ζεόλιθο. Αυτό το πέτρωμα μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε πιο αποτελεσματικά το νερό, να καθαρίσουμε τη γη μας από τα βαριά μέταλλα, τις τοξίνες και τις ελεύθερες ρίζες, να σεβόμαστε το περιβάλλον και τους ανθρώπους, έτσι ώστε και οι επόμενοι να μπορούν να ζήσουν σ’ ένα χώρο που δεν θα είναι μολυσμένος πια. Ο ζεόλιθος της Ελλάδας είναι μια από τις καλύτερες ποικιλίες σ’ όλο τον πλανήτη και δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα, ενώ η Σερβία, η Βουλγαρία, η Σλοβακία, κι η Τουρκία έχουν αρχίσει να εκμεταλλεύονται τα δικά τους κοιτάσματα και μάλιστα μερικές φορές κάνοντας χρήση της φήμης του ελληνικού ζεόλιθου λόγω της ποιότητάς του. Λίγο πριν αρχίσει η εξόρυξη του ζεόλιθου μας, έχουν αρχίσει οι συνεταιρισμοί να καταλαβαίνουν την αξία του και στη γεωργία και στην κτηνοτροφία, την ώρα που όλοι αναζητούν οικονομικές λύσεις για να αναπτυχθούν. Και ο ζεόλιθος της Ελλάδας αποτελεί μια στρατηγική λύση για τους δικούς μας και γενικότερα για την πατρίδα. Αν επιπλέον φανταστούμε τις θέσεις εργασίας στη Θράκη, στον Έβρο, στα Πετρωτά μπορούμε να βοηθήσουμε και τις εκτιμήσεις μας. Η ενεργοποίηση της Θράκης σε αυτήν την υπόθεση πρέπει να είναι δυναμική και στρατηγική για να είναι αποτελεσματική λόγω αξιοπιστίας. Και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να προετοιμαστούμε για μια κάθετη εκμετάλλευση του προϊόντος, έτσι ώστε τα οφέλη να είναι καθαρά ελληνικά και κατά συνέπεια εθνικά. Η όλη προσπάθεια εντάσσεται λοιπόν στον ίδιο στρατηγικό σχεδιασμό, όπου βρίσκεται και η ελληνική ΑΟΖ. Η Ελλάδα του μέλλοντος θα στηριχθεί πάνω στο απέραντο γαλάζιο της ΑΟΖ και το βαθύ λευκό του ζεόλιθου για να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα με τις ιδέες της τις δυνάμεις και δεν θα καθίσει να την αποτελειώσει ο ραγιαδισμός και η μιζέρια που μας έχουν πλήξει. Χρειαζόμαστε εποικοδομητικές λύσεις για την πατρίδα μας και όχι απλώς κατηγορίες επί παντός για να δικαιολογήσουμε το γεγονός ότι δεν γίνεται τίποτα για ν’ αλλάξουν οι καταστάσεις που οι περισσότεροι τις θεωρούν δεδομένες. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, όταν πιστέψουμε στις δυνατότητές μας κι έχουμε τον ορυκτό πλούτο που έχουμε. Η πατρίδα μας δεν είναι μια ψωροκώσταινα αλλά μια πηγή φωτός, η γη του Ελληνισμού που προσφέρει σε όλη την Ανθρωπότητα. Κανένα εμπόδιο δεν μας σταμάτησε όταν βάλαμε ένα στόχο. Και τώρα ο ζεόλιθος της Ελλάδας είναι ένας από τους στόχους μας και θα συνεχίσουμε ακάθεκτοι μέχρι να δουν οι δικοί μας ζεόλιθο και στο δικό τους χώμα, δηλαδή στη γη μας.

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013

Η Περαία της Σαμοθράκης

Στα νοτιοανατολικά παράλια της Θράκης, ανάµεσα στον Ίσµαρο και τον Έβρο, Έλληνες άποικοι από τη Σαµοθράκη κτίζουν στα τέλη του 7ου αι. π .Χ. µια σειρά από φρούρια-πόλεις, που ο Ηρόδοτος ονοµάζει «Σαµοθρηίκεα τείχεα».

clip_image002

Οι αποικίες αυτές, που αποτελούσαν την Περαία της Σαµοθράκης, εκµεταλλεύθηκαν στο έπακρο τη δυνατότητα που προσέφερε η περιοχή αυτή για έλεγχο των περασµάτων από ανατολή προς δύση και πρόσβαση στην ενδοχώρα και προσέφεραν αστικές υπηρεσίες και εισαγόµενα καταναλωτικά αγαθά, στην γρήγορα αναπτυσσόµενη ελίτ του θρακικού Βασιλείου των Οδρυσών. Ήταν µια καίρια επιλογή, η οποία για αρκετούς αιώνες απέφερε πλούτο και δύναµη, και συνέβαλε στον εξελληνισµό των Θρακών της περιοχής, όπως επιβεβαιώνουν τα ευρήµατα από την ανασκαφική έρευνα στη Ζώνη.

clip_image004

Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν τη Μεσηµβρία, τη Δρυ, τη Ζώνη, τη Σάλη και αργότερα, στα ρωµαϊκά χρόνια, την Τέµπυρα και το Χαράκωµα.

Πολύχρονη έρευνα πεδίου σε συνδυασµό µε πρόσφατα ανασκαφικά δεδοµένα οδήγησαν σε νέες απόψεις για την ταύτισή τους ανατρέποντας τα όσα πιστεύαµε παλαιότερα.

clip_image006

Σήµερα ξέρουµε πλέον ότι η µόνη από αυτές τις αρχαίες πόλεις που έχει αποκαλυφθεί και ανασκάπτεται συστηµατικά είναι η Ζώνη, η σηµαντικότερη και ακµαιότερη από τις αποικίες της Σαµοθράκης και όχι η Μεσηµβρία όπως πιστεύαµε παλαιότερα.

Στα δυτικά και στα Βόρεια της Ζώνης πιστεύουµε ότι βρίσκονται η Δρυς και η Μεσηµβρία

clip_image008

αντίστοιχα. Το ακρωτήριο Σέρρειο είναι η απόληξη του όρους Ίσµαρος και σηµατοδοτεί παράλληλα το δυτικό όριο της Περαίας. Ο σύγχρονος οικισµός της Μάκρης ταυτίζεται σήµερα µε την αρχαία Σάλη, ενώ η Αλεξανδρούπολη µε την αρχαία Τέµπυρα. Για το Χαράκωµα τέλος πιστεύουµε ότι τοποθετείται κοντά στα Λουτρά της Τραϊανούπολης. Νοτιοδυτικά του σηµερινού οικισµού Δίκελλα, αρχαιολογικός χώρος γνωστός επίσης εδώ και πολλά χρόνια, µπορεί να αποδοθεί στην ανεξάρτητη πόλη Ορθαγόρεια. Η ίδρυσή της σχετίζεται µε την επικράτηση των Μακεδόνων στην περιοχή αυτή και τη σηµασία που έδωσαν στον έλεγχο των περασµάτων από την Ανατολή προς τη Δύση.

clip_image012Τρεις ορεινές διαβάσεις συνδέουν όλες αυτές τις πόλεις και εξασφαλίζουν την επικοινωνία από την ανατολή προς τη δύση και από τη θάλασσα προς τη θρακική ενδοχώρα. Η ανατολικότερη από αυτές στα Β.Α. της Ζώνης αντικαταστάθηκε αργότερα από την αρχαία Εγνατία Οδό, τον περίφηµο στρατιωτικό δρόµο που κατασκεύασαν οι Ρωµαίοι µεταξύ 146 - 120 π.Χ.

clip_image010Αξιοσηµείωτη είναι επίσης η ύπαρξη πολλών οχυρωµατικών θέσεων που εντοπίστηκαν στην ορεινή περιοχή ανάµεσα στους σύγχρονους οικισµούς της Μάκρης και της Μαρώνειας. Πρόκειται για ακροπόλεις προστατευµένες µάλιστα µε οχυρωµατικούς περιβόλους, που έχουν άριστη οπτική επαφή όχι µόνο µεταξύ τους, αλλά και µε τους δύο κάµπους, της Κοµοτηνής και της Αλεξανδρούπολης και µε το Θρακικό πέλαγος. Παράλληλα αποτελούν και την απόδειξη της σηµασίας της στρατηγικής και πολιτικής επιλογής των θέσεων όλων των αποικιών της Σαµοθράκης και κύρια της Ζώνης που κατείχε, όπως φαίνεται από τα ευρύµατά της, ηγετική θέση ανάµεσά τους.

clip_image016clip_image014





Περίπου 1,5 χλµ. δυτικά της αρχαίας Ζώνης εντοπίστηκαν 2 αρχαία λατοµεία ασβεστολίθου µε εντυπωσιακά σήµερα αποµεινάρια επεξεργασίας του υλικού τους, κλιµακωτά επίπεδα εξόρυξης και ίχνη από αξίνες και λιθοπρίονα.

clip_image020


Στα λατοµεία αυτά µπορεί να φτάσει κανείς ακολουθώντας πινακίδες κατεύθυνσης που ξεκινούν από τον αρχαιολογικό χώρο της Ζώνης.

Η κοιλάδα των Πετρωτών αποτελεί το δυτικό τµήµα της Περαίας της Σαµοθράκης. Ένα κτιριακό συγκρότηµα ρωµαϊκών χρόνων που πιθανόν να αντικατέστησε παλαιότερο ελληνιστικής εποχής, αλλά και ένας µικρός προϊστορικός οικισµός και τα ερείπια ενός µµεσαιωνικού πύργου συµπληρώνουν την εικόνα της οικιστικής εξέλιξης στην περιοχή και δίνουν παράλληλα το στίγµα της συνεχούς κατοίκησής της, αλλά και του στρατηγικού και πολιτικού ενδιαφέροντος που πάντοτε είχε.
clip_image026

clip_image024

clip_image028

Σε απόσταση 4 χλµ. βόρεια βρίσκεται ο σύγχρονος οικισµός των Πετρωτών. Ο εντυπωσιακός βράχος που τον προστατεύει από τα βόρεια είναι ορατός από µεγάλη απόσταση. Η περιοχή είχε επίσης διαχρονικό ενδιαφέρον καθώς η αρχαιολογική έρευνα εντόπισε ίχνη προϊστορικής κατοίκησης στην κορυφή του, αλλά και Βυζαντινής οχύρωσης στη βάση του.

clip_image030

clip_image032

Περίπου 3 χλµ. βορειότερα µπορεί κανείς να δει την εντυπωσιακή κορυφή, γνωστή µε το όνοµα Βράχος. Και εδώ διαπιστώθηκε αρχαίο λατοµείο πυριτόλιθου που λειτουργούσε ήδη κατά τη µέση Παλαιολιθική (100.000 - 33.000) και Νεολιθική εποχή (7.000 - 2.800), αλλά και ερείπια περιβόλου της ύστερης εποχής του Χαλκού (1600 - 1100 π.Χ.), καθώς και ερείπια κτισµάτων χρηστικού και λατρευτικού χαρακτήρα που σύµφωνα µε τις επιφανειακές ενδείξεις χρονολογούνται στην πρώιµη εποχή του Σιδήρου (1100 - 900 π .Χ.), στην Κλασική (490 - 330 π.Χ.) και στην Ελληνιστική εποχή (330 - 30 π.Χ.).
clip_image034

Όλη αυτή η περιοχή και µαζί της και η ανθηρή οικονοµία της Ζώνης παρακµάζει σταδιακά µετά τα τέλη του 4ου Π.Χ. αι., καθώς τα αθηναϊκά συµφέροντα που κυριαρχούσαν εδώ δέχτηκαν ισχυρό πλήγµα µετά την επικράτηση των Μακεδόνων αρχικά και των Ρωµαίων στη συνέχεια.

Ωστόσο τα πλούσια ευρύµατα της Ζώνης αποτελούν την ανάµνηση µιας καθοριστικής ιστορικής περιόδου για την περιοχή αυτή της νοτιοανατολικής Θράκης.

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Η δυναμική του ζεόλιθου

Ν. Λυγερός

Η δυναμική του ζεόλιθου προχωρά το όλο θέμα κάθε φορά και ένα επίπεδο παραπάνω. Τελειώσαμε επιτέλους με τις δικαστικές αποφάσεις και τώρα περάσαμε και στη νέα απόφαση της Αποκεντρωμένης Περιφέρειας που επιτρέπει πια ν' αγγίξουμε το τελευταίο στάδιο, δηλαδή την απόφαση του Υφυπουργού ΠΕΚΑ, ο οποίος είναι ο αρμόδιος για το θέμα της εξόρυξης του ζεόλιθου. Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα, διότι εδώ και χρόνια οι δικοί μας άνθρωποι παλεύουν για την αξιοποίηση του ζεόλιθου στον Βόρειο Έβρο και ειδικά στα Πετρωτά. Όταν όλη η Ελλάδα προσπαθεί να βρει λύσεις για ανάπτυξη, είναι παράλογο να μην έχουμε ήδη αρχίσει από το ζεόλιθο που βρίσκεται σε αφθονία και σε άριστη ποιότητα στη Θράκη μας. Ανήκει στα στρατηγικά αποθέματα για την πατρίδα μας και είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις, όπου υπάρχει όφελος και ανθρώπινο και περιβαλλοντικό και οικονομικό, διότι το στρατηγικό μείγμα συγκλίνει. Εδώ και χρόνια ξέρουμε επιστημονικά πόσο σημαντικός είναι ο ζεόλιθος. Εδώ και μήνες ξέρουμε πόσο σημαντικός είναι για την πατρίδα μας. Με το ζεόλιθο δεν θα προσφέρουμε μόνο θέσεις εργασίας σε μια περιοχή που θεωρείται δύσκολη, αλλά θα ενεργοποιήσουμε ένα ολόκληρο δίκτυο μεταφοράς: σιδηροδρομικό και ναυτιλιακό που θα επιτρέπει την αξιοποίηση του ζεόλιθου για όλες τις περιοχές της Ελλάδας από τα κτήματα και τα θερμοκήπια έως τη γη που έχει πρόβλημα λειψυδρίας. Ο ζεόλιθος δεν είναι μια τοπική υπόθεση, όπως νομίζουν μερικοί, αλλά καθαρά εθνική, διότι αυτή είναι η εμβέλειά του. Επιπλέον ο ζεόλιθος μπορεί να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες περιπτώσεις που αφορούν άμεσα την πατρίδα μας. Προσφέρει και τη δυνατότητα μιας κάθετης εκμετάλλευσης του όλου πλαισίου και αναδεικνύει και πάλι την αναγκαιότητα την έννοιας της Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης που δεν έχει αξιοποιηθεί στο βέλτιστο βαθμό στην πατρίδα μας. Ο ορυκτός πλούτος δεν είναι μόνο και μόνο οι υδρογονάνθρακες αυτό είναι το σημαντικό μήνυμα. Πρέπει να γίνουν πολλές προσπάθειες σε διάφορους τομείς και όχι μόνο σε ένα. Η ΑΟΖ είναι βέβαια η αιχμή του δόρατος σε επίπεδο υψηλής στρατηγικής, αλλά υπάρχουν και άλλα νοητικά σχήματα στρατηγικής που είναι ισχυρά και βοηθούν το όλο πλαίσιο. Κι ο ζεόλιθος είναι ένα από αυτά. Πρέπει λοιπόν να επικεντρωθούμε πάνω στο ζεόλιθο, διότι θα ξεπεράσουμε πολλά εμπόδια αλλά τώρα χρειαζόμαστε και την τελευταία φάση για να γίνει επιτέλους η υλοποίηση του οράματος και να δει ο κάθε Έλληνας ότι μπορούμε να κάνουμε υπερβάσεις μέσω της στρατηγικής και να λύσουμε πραγματικά και συγκεκριμένα προβλήματα οικονομικής φύσης δίχως να περιμένουμε την ελεημοσύνη κανενός. Το θέμα του ζεόλιθου είναι θέμα αξιοπρέπειας. Πρέπει ο Ελληνισμός να τον χρησιμοποιήσει για να δείξει ένα χειροπιαστό παράδειγμα αξιοποίησης με αξιοπρέπεια που σέβεται τους ανθρώπους, το περιβάλλον και τη γη μας, γιατί αυτός είναι ο πλούτος μας.

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013

Σκέψου τη Θράκη

Ν. Λυγερός


Σκέψου τη Θράκη
δίχως διαχωρισμούς
έως τη φαντασία σου
τότε μπορείς να δεις
και την υψηλή στρατηγική
που δεν φοβάται
να καταστρώσει σχέδιο
που μοιάζει αδιανόητο
σε όσους δεν ξέρουν
από τις ουτοπίες
που παράγουν όραμα
και πραγματικότητα,
γιατί υπολογίζουν
όλες τις αδυναμίες
μιας αυτοκρατορίας
δίχως αυτοκράτορα,
μιας περιφέρειας
του περιθωρίου
που νομίζει
ότι η βαρβαρότητα
νικά τα πάντα,
ενώ η αλήθεια
δικαιώνει τους ανθρώπους
της Ανθρωπότητας.

http://www.lygeros.org/articles?n=12300&l=gr

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013

Η φιλόξενη Θράκη


Ν. Λυγερός

Η φιλόξενη Θράκη θα πρέπει να γίνει πιο ισχυρή για να μπορεί να μην επηρεάζεται από κάθε επίσκεψη. Η Θράκη δεν είναι ένας ξεχασμένος τόπος, όπως θεωρούν πολλοί από τους δικούς μας που δεν έχουν πάει ποτέ να δουν τους δικούς μας από κοντά. Στη Θράκη όμως υπάρχει και Μέγαρο Μουσικής και Μουσείο Καραθεοδωρή και σε λίγο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο. Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε όλοι μας ότι η ανάπτυξη της Θράκης είναι απαραίτητη, για να είναι πιο ανθεκτική. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι τόσο σημαντικός ο στρατηγικός ορυκτός πλούτος, όπως είναι ο ελληνικός ζεόλιθος. Διότι πρέπει να αξιοποιήσουμε τη γη μας αλλά με σεβασμό προς τους ανθρώπους και το περιβάλλον, αλλιώς θα έχουμε καταστροφικές επιπτώσεις. Η Θράκη δεν είναι νεκρή και μπορεί να ζήσει με τις παραγωγές της. Ο ζεόλιθος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, διότι μπορεί να προσφέρει θέσεις εργασίας, να ενεργοποιήσει το σιδηροδρομικό δίκτυο, αλλά και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Επιτρέπει επίσης μια κάθετη αξιοποίηση και ακόμα τη δημιουργία μίας προστατευμένης ονομασίας προέλευσης. Με αυτό το παράδειγμα τα κοιτάσματα του Βορείου Έβρου μπορούν να προσφέρουν δυνατότητες και για το Eμπορικό Eπιμελητήριο, έτσι αντί να είμαστε πάντα παθητικοί δίχως να δώσουμε καμία προοπτική στους νέους παρά μόνο φράχτες βαρβαρότητας, ειδικές οικονομικές ζώνες που καταπατούν το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τα ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων της Θράκης μας. Είναι λοιπόν απαράδεκτο ν' αφήνουμε μία τέτοια περιοχή με τον φυσικό πλούτο που έχει, να πιστεύει ότι δεν έχει μέλλον. Δεν μας αρκούν τα άλλα παραδείγματα καταπάτησης όπως είναι η Ίμβρος, η Τένεδος κι η Κύπρος. Τι περιμένουμε λοιπόν για ν' ασχοληθούμε σοβαρά και ορθολογικά με τη Θράκη; Να γίνει πρώτα Θρακικό, για να τη σώσουμε μετά; Η Θράκη από την Αρχαιότητα ήταν πατρίδα μαχητών κι όσοι έχουν ξεχάσει τον Σπάρτακο, απλώς κάνουν ένα στρατηγικό λάθος. Η Θράκη μέσω της θάλασσας αποτελεί ένα πόλο έλξης για όλα τα Βαλκάνια. Και τώρα που η Βουλγαρία και η Ρουμανία είναι μέλη επί του πρακτέου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Θράκη μπορεί να παίξει ένα αληθινό γεωπολιτικό ρόλο. Έτσι πρέπει να γίνει και επέκταση του ΔΕΣΦΑ και στη Θράκη γιατί είναι μία τακτική κίνηση συμβατή με την υψηλή στρατηγική της αξιοποίησης της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης που αφήνει πίσω της ένα μίζερο παρελθόν που δεν πίστευε πια σε τίποτα. Είναι σημαντικό και το καράβι-μάνα για την αεριοποίηση του φυσικού αερίου που θα έρχεται με τα καράβια LNG. Πρέπει λοιπόν να συντονιστούν όλες αυτές οι προσπάθειες για να μην εκμεταλλεύονται άλλοι τα ευάλωτα σημεία της Θράκης. Γιατί δεν αρκεί να κλαιγόμαστε. Ας αφήσουμε πέρα τον ραγιαδισμό και την ηττοπάθεια κι ας αρχίσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται την ανάδειξη της αξίας του ζεόλιθου. Αυτό το βαθύ λευκό συνδυάζεται απόλυτα με το απέραντο γαλάζιο για την πατρίδα μας.

Κυριακή 16 Ιουνίου 2013

Σημείωση στην Iστορία των Σφαγών για τον ειδικό ανταποκριτήτης Morning Post (Κωνσταντινούπολη, 5 Δεκεμβρίου 1918)

N. Λυγερός

Οι σφαγές των Ελλήνων που οργανώθηκαν από τους Τούρκους και τους Γερμανούς όπως και εκείνες των Αρμενίων, είχαν στόχο την εξολόθρευση μιας φυλής.
Με την πρόφαση να βρεθεί καταφύγιο για τους κυνηγημένους Τούρκους στην Ευρώπη εξαιτίας των βαλκανικών πολέμων, εκτοπίσθηκαν 250.000 Έλληνες.
Ενώ οι διώξεις πριν τον πόλεμο είχαν στόχο την απέλαση των Ελλήνων από τη Θράκη και τη Μικρά Ασία, εκείνες της δεύτερης περιόδου έγιναν για να εξαφανίσουν την ελληνική φυλή της Τουρκίας.
Τον Απρίλιο του 1914, ο von Jagow δικαιολόγησε αυτές τις διώξεις δηλώνοντας ότι ο κάθε Έλληνας στην Τουρκία ήταν πράκτορας του πανελληνίου και κατά συνέπεια αποτελούσε κίνδυνο για τη χώρα.
Γερμανικά πρακτορεία, όπως η γερμανική τράπεζα της Παλαιστίνης, επιδόθηκαν σε μια βίαιη προπαγάνδα, που έσπρωξε τους Μουσουλμάνους σε έχθρα εναντίον των Χριστιανών.
Συμφωνία της Αδριανούπολης τον Ιούνιο 1915 ανάμεσα στους Τούρκους και τους Βούλγαρους:
1) Δημιουργία τουρκοβουλγαρικής εμπορικής ένωσης ως επακόλουθο της πολιτικής ένωσης.
2) Αφαίρεση του εμπορίου της Ανατολής από τα ελληνικά χέρια.
3) Ίδρυση μουσουλμανικών πρακτορείων προορισμένων μόνο για μουσουλμάνους για να σπάσουν οι εμπορικές σχέσεις με τους Έλληνες.
4) Μείωση των προνομίων του Πατριάρχη.
5) Υπεράσπιση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας στο μέλλον.
6) Εξαναγκαστική αλλαξοπιστία του πληθυσμού των χριστιανικών ομάδων στο Ισλάμ, επιβολή μικτών γάμων.

Μέθοδοι των διώξεων :
1) Κατάργηση των προνομίων
2) Στρατολόγηση των Ελλήνων
3) Συνεισφορές και επιτάξεις
4) Εξαναγκαστικές αλλαξοπιστίες στο Ισλάμ
5) Εκτοπίσεις
6) Δολοφονίες
Οι Χριστιανοί ενσωματώθηκαν στα τάγματα εργασίας και στάλθηκαν στο εσωτερικό. Εκείνοι που ανήκαν σ’ αυτά έγιναν σκελετοί από τις κακουχίες στις καυτές πεδιάδες της Mεσοποταμίας και στα παγωμένα βουνά του Καυκάσου. Χιλιάδες πέθαναν. Ολόκληρα τάγματα υπέκυψαν στον τύφο και στη χολέρα. Πολλοί ήταν εκείνοι που σφάχτηκαν από τους Τούρκους φύλακες διότι κουράζονταν να τους εποπτεύουν. Αξιόπιστες πληροφορίες αναφέρουν ότι 150.000 Έλληνες που είχαν εγγραφεί σε αυτά τα τάγματα χάθηκαν.
Περίπου 250.000 Έλληνες από τη Θράκη και τις ακτές της Mικράς Ασίας κατάφεραν να διαφύγουν στην Ελλάδα, εκ των οποίων οι 40.000 υπηρέτησαν στον ελληνικό στρατό στη Μακεδονία.
Εξαιτίας 300 λιποταξιών στην περιοχή της Κερασούντος, 88 χωριά ξεριζώθηκαν μέσα σε διάστημα των τριών μηνών. Περίπου 30.000 κάτοικοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, υποχρεώθηκαν να πορευθούν μέσα στο καταχείμωνο μέχρι την Άγκυρα χωρίς να έχουν το δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε ένα αντικείμενο. Το ένα τέταρτο πέθαναν καθ’ οδόν.
Το Δεκέμβριο του 1914, η πόλη Αϊβαλί περικυκλώθηκε από τους Τούρκους. Όλοι οι άνδρες συνελήφθησαν, οι γυναίκες και τα κορίτσια τους βιάστηκαν.
Αυτές οι μαζικές εκτοπίσεις αποφασίστηκαν από την Επιτροπή στις αρχές του 1915. Μία πολύ μετριοπαθής εκτίμηση ανεβάζει τον αριθμό των εκτοπισθέντων σε 450.000.
O Rafet Pacha, πρώην κυβερνήτης της Bitlis, στάλθηκε στη Σαμψούντα με την επίσημη διαταγή να γίνει η μάστιγα των Ελλήνων. Εκπληρώνει πλήρως την αποστολή του.
Πάνω από 150.000 εκτοπίσθηκαν από αυτή την περιοχή και εκείνη της Τραπεζούντας. Εκατοντάδες νέα κορίτσια, φοβούμενα τη μοίρα των Αρμενίων, αυτοκτόνησαν πέφτοντας στους ποταμούς. Στην επαρχία Σαμψούντα, 108 χωριά εκκενώθηκαν εξ ολοκλήρου και κάηκαν.
Συνοπτικά βεβαιώνεται ότι 450.000 Έλληνες έχουν εκτοπισθεί και έχουν πεθάνει, 150.000 έχουν εγγραφεί στα τάγματα εργασίας και έχουν πεθάνει, 250.000 έχουν διαφύγει από τη Μ. Ασία και τη Θράκη προς την Ελλάδα και 350.000 εκτοπίσθηκαν μετά τους βαλκανικούς πολέμους πριν το μεγάλο πόλεμο.

http://www.lygeros.org/articles?n=3288&l=gr





A note on the history of massacres for
the special correspondent of Morning Post
(Constantinople, December 5, 1918)

N. Lygeros

Translated from French by M. Theodosiadou


The purpose of the massacres of Greeks organized by the Turks and the Germans, like those of the Armenians, was the extermination of a race.

On the pretext of seeking refuge for the Turks who had been forced out of Europe after the Balkan wars, 250 000 Greeks were expelled.

While pre-war persecutions aimed at the expulsion of the Greeks of Thrace and Asia Minor, those of the second period were undertaken to exterminate the Hellenic race in Turkey.

In April 1914, von Jagow justified these persecutions by declaring that every Greek citizen in Turkey was a representative of panhellenism, and therefore constituted a danger to the country.

German agencies, like the German Bank of Palestine were engaged in a violent propaganda, pushing the Muslims into the hatred towards Christians.

The Treaties of Adrianople in June 1915 between Turkey and Bulgaria:

1) Creation of a Turkish-Bulgarian commercial union as a corollary to the political union.
2) Wrest control of the commerce of the east from the Greeks.
3) Establishment of Muslim agencies addressed to the Muslims only, in order to break off business relations with Greeks.
4) Reduction of the Patriarchate’s privileges.
5) Defence of the teaching of the Greek language in the future.
7) Forced conversions of the population of Christian groupings to Islam, imposition of mixed marriages.

Methods of persecutions:

1) Abolition of privileges
2) Enlistment of Greeks
3) Contributions and requisitions
4) Forced conversions to Islam
5) Deportations
6) Assassinations

Christians were incorporated in the workers’ battalions and sent into the interior. Those who formed part of them, were reduced to a skeleton state, both by the burning plains of Mesopotamia and the icy mountains of Caucasus. They were dying by millions. Entire battalions succumbed to typhus or cholera. Many were those who were massacred by the Turkish guards who were tired of watching over them. A trustworthy informant says to me that 150.000 Greeks enlisted in these battalions, perished.

Approximately 250.000 Greeks of Thrace and of the coasts of Asia Minor fled to Greece, of which 40.000 served in the Greek army in Macedonia.

Due to 300 desertions in the district of Kerasounta, 88 villages were razed to the ground in three months. Approximately 30.000 inhabitants, mainly women and children, were made to walk to Ankara in mid-winter, without having the right to take a single object with them. One quarter died on the way.

In December 1914, the town of Aivali was encircled by the Turks. All men were arrested, while their wives and daughters were raped.

These mass deportations were decided by the Committee at the beginning of 1915. According to a very moderate estimate, the number of the deportees comes up to 450.000.

Rafet Pasha, ex-governor of Bitlis was sent to Samsun with the strict order to become the curse for the Greeks. He has fully accomplished his mission.

More than 150.000 were deported from this district and that of Trebizond. Fearing the fate of the Armenians, hundreds of girls committed suicide falling into the rivers. In the province of Samsun, 108 villages were entirely evacuated and burned.

In summary, there is the certainty that 450.000 Greeks were deported and died, 150.000 were enlisted in the workers’ battalions and died, 250 000 fled from Asia Minor and Thrace to Greece and 350.000 were deported after the Balkan wars, before the Great War.

http://www.lygeros.org/articles?n=3288&l=en





Note sur l’histoire des massacres pour le correspondant
spécial du Morning Post (Constantinople, le 5 décembre 1918)

N. Lygeros


Les massacres des Grecs organisés par les Turcs et les Allemands comme ceux des Arméniens, avaient pour but l’extermination d’une race.

.Sous prétexte de trouver refuge pour les Turcs chassés d’Europe par les guerres balkaniques, 250 000 Grecs furent expulsés.

.Alors que les persécutions d’avant la guerre avaient pour but l’expulsion des Grecs de Thrace et d’Asie Mineure, celles de la seconde période étaient entreprises pour réduire à néant la race hellénique de Turquie.

.En avril 1914, von Jagow excusait ces persécutions en déclarant que chaque Grec en Turquie était un agent du panhellénisme et, par conséquent, un danger pour le pays.

.Des agences allemandes, comme la banque allemande de Palestine se livraient à une propagande violente, poussant les musulmans à la haine des chrétiens.

.Accords d’Andrinople en juin 1915 entre les Turcs et les Bulgares

1) Union commerciale turco-bulgare comme corollaire de l’union politique.
2) Enlever le commerce de l’orient des mains des Grecs.
3) Etablissement des agences musulmanes destinées uniquement aux musulmans pour rompre les relations commerciales avec les Grecs.
4) Réduire les privilèges du Patriarche.
5) Défendre l’enseignement du grec à l’avenir.
6) Convertir de force à l’Islam la population des groupements chrétiens, imposer les mariages mixtes.

.Méthode des persécutions
1) Abolition des privilèges
2) Enrôlement des Grecs
3) Contributions et réquisitions
4) Conversions forcées à l’Islam
5) Déportations
6) Assassinats

.Les chrétiens furent incorporés dans des bataillons de travailleurs et envoyés à l’intérieur. Ceux qui en faisaient partie furent réduits à l’état de squelette, tant par les plaines brûlantes de la Mésopotamie que par les montagnes glaciales du Caucase. Ils mourraient par milliers. Des bataillons entiers succombèrent au typhus, au choléra. Nombreux furent ceux qui furent massacrés par les gardes turcs, fatigués d’avoir à les surveiller. Un informateur de toute confiance me dit que 150 000 Grecs enrôlés dans ces bataillons périrent.

.Environ 250 000 Grecs de Thrace et des côtes d’Asie Mineure réussirent à s’échapper en Grèce et parmi ceux-ci, 40 000 servent dans l’armée grecque en Macédoine.

.A cause de 300 désertions dans le district de Kerassonde, 88 villages furent rasés dans le courant de trois mois. Environ 30.000 habitants, surtout des femmes et des enfants, furent obligés de marcher en plein hiver jusqu’à Angora, sans avoir le droit d’emporter un seul objet avec eux. Un quart mourait en route.

.En décembre 1914, la ville d’Aïvali fut cernée par les Turcs. Tous les hommes furent arrêtés, leurs femmes et leurs filles furent violées.

.Ces déportations en masse furent décidées par le Comité vers le commencement de 1915. Une estimation très modérée établit à 450 000 le nombre de ces déportations.

.Rafet Pacha, ex-gouverneur de Bitlis fut envoyé à Samsoun avec l’ordre formel de devenir le fléau des Grecs. Il remplit sa mission intégralement.

.Plus de 150 000 furent déportés de ce district et de celui de Trébizonde. Craignant le sort des Arméniens, des centaines de jeunes filles se suicidèrent en se jetant dans les rivières. Dans la province de Samsoun, 108 villages furent entièrement évacués et brûlés.

.En résumé, on a la certitude que 450 000 Grecs ont été déportés et sont morts, que 150 000 furent enrôlés dans les bataillons de travailleurs et sont morts, que 250 000 se sont enfuis d’Asie Mineure et de Thrace en Grèce et que 350 000 furent déportés après les guerres balkaniques avant la grande guerre.

http://www.lygeros.org/articles?n=3288&l=fr